Εν συντομία: Μια μητέρα, σε ερώτηση προς ψυχολογική συμβουλευτική, περιγράφει ότι μετά το νέο σύντροφο του πρώην συζύγου της, οι κανόνες στο σπίτι του πατέρα άλλαξαν σύμφωνα με τον γιο της. Ο γιος της λέει ότι δεν ξέρει ποιον να υπακούσει, φοβάται μήπως κάνει λάθος και ρωτάει αν αποφασίζει για εκείνον και η σύντροφος του πατέρα του. Το κείμενο δεν περιέχει απάντηση ψυχολόγου.
- Σύμφωνα με τη μητέρα, μετά το διαζύγιο οι γονείς μπορούσαν να συμφωνήσουν για το σχολείο, τις δραστηριότητες και τις καθημερινές υποχρεώσεις.
- Η μητέρα αναφέρει ότι η σύντροφος του πρώην συζύγου της παρεμβαίνει στα μαθήματα, στον χρόνο στον υπολογιστή, στο φαγητό και στην παρακολούθηση κινουμένων σχεδίων.
- Η μητέρα περιγράφει την προσέγγισή της ως εξήγηση των λόγων των απαγορεύσεων και παροχή κατάλληλου χώρου για αποφάσεις.
- Σύμφωνα με τα λόγια του γιου, δεν ξέρει ποιον να υπακούσει, φοβάται μήπως κάνει λάθος και ρωτάει αν αποφασίζει για εκείνον και η σύντροφος του πατέρα του.
Στη διαμονή εναλλάξ, με τον πρώην σύζυγό μου βρήκαμε σταδιακά τρόπο να συμφωνούμε για το σχολείο, τις δραστηριότητες και τις καθημερινές υποχρεώσεις του γιου μας. Τώρα είναι οκτώ ετών και κατά τη γνώμη μου η κατάσταση άρχισε να περιπλέκεται αφού ο πατέρας του βρήκε νέα σύντροφο. Δεν θέλω να ακουστεί ότι δεν χαίρομαι για τη νέα του σχέση. Με ανησυχεί περισσότερο το πώς, σύμφωνα με τον γιο μου, άλλαξαν οι κανόνες στο σπίτι του πατέρα του και πόσο ανασφαλής νιώθει μέσα σε αυτούς.
Η μητέρα, στην ερώτηση προς ψυχολογική συμβουλευτική, περιγράφει ότι μετά το νέο σύντροφο του πρώην συζύγου της, οι κανόνες στο σπίτι του πατέρα άλλαξαν σύμφωνα με τον γιο της. Ο γιος της λέει ότι δεν ξέρει ποιον να υπακούσει, φοβάται μήπως κάνει λάθος και ρωτάει αν αποφασίζει για εκείνον και η σύντροφος του πατέρα του. Το κείμενο δεν περιέχει απάντηση ψυχολόγου.
Αυτή η ερώτηση δεν αφορά μόνο το ότι δύο γονείς μπορεί να έχουν διαφορετικές συνήθειες στο σπίτι. Στην περιγραφή μου εμφανίζεται και ένα νέο πρόσωπο που, σύμφωνα με τα λόγια του γιου, άρχισε να καθορίζει τους κανόνες. Αυτή ακριβώς την αλλαγή και την ανασφάλεια του γιου προσπαθώ να ονομάσω.
Πώς συμφωνήσαμε στους κανόνες μετά το διαζύγιο
Με τον πρώην σύζυγό μου έχουμε έναν οκτάχρονο γιο σε εναλλασσόμενη επιμέλεια. Χωρίσαμε πριν από τρία χρόνια. Η σχέση μας δεν ήταν πάντα εύκολη, αλλά σταδιακά θέσαμε κανόνες που λειτούργησαν αρκετά καλά για εμάς.
Μπορούσαμε να συμφωνήσουμε για το σχολείο, τις εξωσχολικές δραστηριότητες και τις καθημερινές υποχρεώσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι σκεφτόμασταν το ίδιο για όλα ή ότι όλα γίνονταν χωρίς δυσκολίες. Από τη δική μου οπτική, ωστόσο, βρήκαμε έναν τρόπο να συμφωνούμε σε σημαντικά καθημερινά θέματα και να διασφαλίζουμε ότι είναι ξεκάθαρα και για τους δύο γονείς.
Γι' αυτό παρατηρώ την αλλαγή ακριβώς σε αντίθεση με όσα μας πήγαιναν καλά πριν. Δεν περιγράφω την περίοδο μετά το διαζύγιο ως εντελώς προβληματική. Μιλώ για το γεγονός ότι με τον καιρό δημιουργήσαμε κανόνες σχετικά με το σχολείο, τις δραστηριότητες και τις καθημερινές υποχρεώσεις και ότι, κατά την αντίληψή μου, λειτούργησαν.
Τι άλλαξε κατά τη γνώμη μου μετά την εμφάνιση της νέας συντρόφου
Η κατάσταση, κατά την αντίληψή μου, άρχισε να περιπλέκεται αφού ο πρώην σύζυγός μου βρήκε κοπέλα. Χαίρομαι που έχει δίπλα του κάποιον με τον οποίο είναι ευτυχισμένος. Δεν θέλω να αμφισβητήσω τη νέα του σχέση ούτε να την παρουσιάσω ως πρόβλημα από μόνη της. Η ανησυχία μου αφορά το ότι η σύντροφός του, σύμφωνα με την περιγραφή μου, άρχισε να παρεμβαίνει έντονα στην ανατροφή του γιου μας.
Όταν ο γιος είναι με τον πατέρα του, σύμφωνα με όσα μου λέει, η σύντροφος ελέγχει τα μαθήματά του, καθορίζει πόσο χρόνο μπορεί να περάσει στον υπολογιστή και αποφασίζει τι επιτρέπεται ή δεν επιτρέπεται να φάει. Αυτές είναι συγκεκριμένες καταστάσεις που, σύμφωνα με τα λόγια του γιου, συμβαίνουν στο σπίτι του πατέρα. Δεν πρόκειται για ανεξάρτητα επιβεβαιωμένη περιγραφή ούτε για δήλωση του πατέρα ή της συντρόφου του: σε αυτό το κείμενο καταγράφω τη δική μου εμπειρία και όσα μου λέει ο γιος μου.
Η διαφορά είναι σημαντική για μένα. Μπορώ να μιλήσω για όσα άκουσα από τον γιο μου και με ανησυχούν, αλλά δεν μπορώ να εξηγήσω εκ μέρους των άλλων πώς εκείνοι αντιλαμβάνονται αυτές τις καταστάσεις. Η δική τους θέση στο ερώτημα που έστειλα στη συμβουλευτική δεν αναφέρεται.
Σχολικές εργασίες, υπολογιστής, φαγητό και παραμύθια
Οι κανόνες για τους οποίους μου μιλάει ο γιος μου αφορούν καθημερινές δραστηριότητες στο σπίτι. Αναφέρει τις σχολικές εργασίες, τον χρόνο στον υπολογιστή και το φαγητό. Πρόκειται για αποφάσεις που αντιμετωπίζει κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον πατέρα του και, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, τις παίρνει η σύντροφος του πατέρα του.
Πρόσφατα μου είπε ο γιος μου ότι του απαγόρευσε να δει ένα παραμύθι. Ως αιτιολογία, σύμφωνα με τον ίδιο, του είπε ότι δεν είναι πια μικρό παιδί. Άλλη φορά, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, τον ανάγκασε να φάει όλο το φαγητό, παρόλο που δεν πεινούσε. Αυτά τα δύο παραδείγματα τα αναφέρω όπως ακριβώς μου τα μετέφερε ο γιος μου· δεν προσθέτω δική μου ερμηνεία για τα κίνητρά της.
Τα παραδείγματα είναι διαφορετικά, αλλά και στα δύο αναδύεται το ερώτημα ποιος καθορίζει εκείνη τη στιγμή τι επιτρέπεται ή τι πρέπει να κάνει ο γιος μου. Στο παραμύθι πρόκειται για απαγόρευση και την αιτιολόγησή της, ενώ στο φαγητό για την απαίτηση να φάει όλη τη μερίδα παρά το γεγονός ότι, σύμφωνα με τον γιο μου, δεν πεινούσε. Δεν μπορώ να συμπεράνω πώς θα περιέγραφαν την κατάσταση οι άλλοι. Για μένα αυτά τα γεγονότα είναι σημαντικά κυρίως επειδή ο γιος μου τα συνδέει με τους κανόνες στο σπίτι του πατέρα του.
Σε κάθε νοικοκυριό ισχύουν λίγο διαφορετικοί κανόνες
Στο δικό μας σπίτι προσεγγίζω τους κανόνες διαφορετικά. Όταν απαγορεύω κάτι στον γιο μου, προσπαθώ να του εξηγήσω τον λόγο. Ταυτόχρονα, του δίνω τον κατάλληλο χώρο να αποφασίζει. Έτσι περιγράφω τη δική μου προσέγγιση, όχι κανόνες που θεωρώ ότι θα έπρεπε αυτόματα να ισχύουν και στο άλλο νοικοκυριό.
Ο πρώην σύζυγός μου ήταν, κατά την αντίληψή μου, πάντα πιο επιεικής σε κάποια θέματα. Δεν λέω λοιπόν ότι είχαμε με τον πατέρα του γιου μου την ίδια προσέγγιση. Οι διαφορετικοί κανόνες μεταξύ των δύο νοικοκυριών μας υπήρχαν και πριν· η αλλαγή που περιγράφω στην ερώτηση σχετίζεται με το ότι ο γιος μου, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, αντιλαμβάνεται τη σύντροφο ως πιο αυστηρή από τους δύο γονείς.
Γι' αυτό η ερώτησή μου δεν αφορά μόνο τη σύγκριση δύο γονεϊκών στυλ. Με ανησυχεί επίσης ο ρόλος που έχει στην ανατροφή ένα άτομο που, σύμφωνα με τα λεγόμενα του γιου μου, άρχισε να καθορίζει τους κανόνες στο σπίτι του πατέρα. Δεν ισχυρίζομαι ότι γνωρίζω την απάντηση ή ότι ξέρω πώς αντιλαμβάνονται αυτόν τον ρόλο ο πατέρας και η σύντροφός του. Περιγράφω τι μου λέει ο γιος μου και τι από αυτά προκαλεί τις ανησυχίες μου.
Ο γιος μου δεν ξέρει ποιον να ακούσει
Ο γιος μου μου είπε ήδη αρκετές φορές ότι δεν ξέρει ποιον πρέπει να ακούσει. Λέει επίσης ότι φοβάται μήπως κάνει κάτι λάθος. Αυτά τα λόγια τα γνωρίζω έμμεσα, όπως ακριβώς μου τα είπε· δεν τα παρουσιάζω ως ανεξάρτητη αξιολόγηση των συναισθημάτων του ούτε ως έκφραση των υπολοίπων μελών της οικογένειας.
Η ανασφάλειά του, σύμφωνα με όσα μου λέει, αφορά το τι επιτρέπεται να κάνει και ποιες οδηγίες πρέπει να ακολουθεί. Στο ένα σπίτι συναντά κανόνες που περιγράφω ως δικούς μου, στο άλλο κανόνες που, όπως λέει, καθορίζει η σύντροφος του πατέρα του. Ο γιος μου μου λέει ότι δεν ξέρει πώς να τα διαχειριστεί και ότι φοβάται μήπως κάνει λάθος. Δεν μπορώ να συμπληρώσω εκ μέρους του τι ακριβώς σκέφτεται σε κάθε στιγμή· μπορώ μόνο να μεταφέρω τα λόγια του.
Την τελευταία φορά με ρώτησε αν αυτή η κυρία αποφασίζει τώρα και για εκείνον. Αυτή η ερώτηση μου έμεινε, γιατί συνδέεται με τις επαναλαμβανόμενες δηλώσεις του για το ποιον πρέπει να ακούει και τι θα συμβεί αν κάνει κάτι λάθος. Ταυτόχρονα, δεν αποτελεί απάντηση για το ποιος είναι ο ρόλος της συντρόφου του πατέρα ή ποιος αποφασίζει για τον γιο. Είναι μια ερώτηση που μου έθεσε ο γιος μου και την οποία θέτω τώρα και εγώ: Πώς μπορούμε να θέσουμε υγιή όρια όταν η νέα σύντροφος του πατέρα του έχει μπει στην ανατροφή του;
Το κείμενο βασίζεται σε ερώτηση μητέρας που δημοσιεύτηκε στη συμβουλευτική στήλη ψυχολογίας της Denník N. Πρόκειται για αποκλειστικό περιεχόμενο για συνδρομητές της Denník N. Το παρεχόμενο κείμενο περιέχει την ερώτηση του γονέα, όχι την απάντηση ψυχολόγου, και δεν αποτυπώνει τη θέση του πρώην συζύγου ούτε της συντρόφου του.
Τι λέει το κείμενο - και τι δεν λέει
Περιέχει το κείμενο απάντηση ψυχολόγου;
Όχι. Καταγράφει την ερώτηση της μητέρας στη συμβουλευτική στήλη και την περιγραφή της κατάστασης από εκείνη. Η απάντηση του ειδικού δεν περιλαμβάνεται στο παρεχόμενο κείμενο, επομένως δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επαγγελματική σύσταση ή ως έτοιμος οδηγός για την αντιμετώπιση παρόμοιας κατάστασης.
Ποια οπτική αποτυπώνει αυτή η ιστορία;
Η ιστορία αποτυπώνει την οπτική της μητέρας και τα λόγια του γιου όπως τα μεταφέρει η μητέρα. Η θέση του πατέρα ή της συντρόφου του δεν περιλαμβάνεται στο κείμενο. Όταν γίνεται λόγος για κανόνες, απαγόρευση παραμυθιού, φαγητό ή ανασφάλεια του γιου, πρόκειται για την περιγραφή της μητέρας και για τα έμμεσα λόγια του γιου, όχι για ανεξάρτητα επιβεβαιωμένα ευρήματα.
Βασικά συμπεράσματα
- Οι γονείς, σύμφωνα με τη μητέρα, μπόρεσαν μετά το διαζύγιο να συμφωνήσουν για το σχολείο, τις εξωσχολικές δραστηριότητες και τις καθημερινές υποχρεώσεις.
- Η μητέρα αναφέρει ότι η σύντροφος του πρώην συζύγου της παρεμβαίνει στα μαθήματα, στον χρόνο στον υπολογιστή, στο φαγητό και στην παρακολούθηση παραμυθιών.
- Η μητέρα περιγράφει την προσέγγισή της ως εξήγηση των λόγων των απαγορεύσεων και παροχή κατάλληλου χώρου για λήψη αποφάσεων.
- Ο γιος, σύμφωνα με τα διαμεσολαβημένα λόγια, δεν ξέρει ποιον να υπακούσει, φοβάται να κάνει λάθος και ρωτάει αν αποφασίζει για εκείνον η σύντροφος του πατέρα του.
