Εν συντομία: Μπορείτε να επιλέξετε ένα κινητικό παιχνίδι για το παιδί με βάση το αν το ευχαριστιέται και αν επιστρέφει σε αυτό, όχι μόνο με βάση την υποσχόμενη απόδοση ή την υποτιθέμενη ανάπτυξη. Πρόκειται για μια πρακτική μεταφορά της ιδέας ότι ο ελεύθερος χρόνος δεν χρειάζεται να υπηρετεί έναν ακόμη στόχο. Η χαρά μπορεί να μην έρθει αμέσως και μπορεί να μοιάζει διαφορετική για τον καθένα.
- Όταν επιλέγετε δραστηριότητα, προσέξτε αν το παιδί ευχαριστιέται το ίδιο το παιχνίδι και αν επιστρέφει σε αυτό.
- Η υποσχόμενη απόδοση ή ανάπτυξη δεν είναι ο μόνος λόγος για να εντάξετε μια δραστηριότητα στο παιχνίδι.
- Αν η χαρά δεν εμφανιστεί αμέσως, μην υποθέσετε αυτόματα ότι κάνατε λάθος επιλογή.
- Η αντίληψη των δικών μας συναισθημάτων μπορεί να απαιτεί επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις και χρόνο.
Το κινητικό παιχνίδι για παιδιά δεν χρειάζεται να επιλέγεται με βάση το τι πρέπει να πετύχει το παιδί. Αν παίζει με χαρά και επιστρέφει μόνο του στη δραστηριότητα, αυτός είναι επίσης ένας σημαντικός λόγος για να της δώσετε χώρο. Αυτή είναι μια πρακτική μεταφορά της ιδέας από τη γωνιά γονέων, όχι ένα εύρημα για συγκεκριμένα παιχνίδια ή το παιδικό παιχνίδι: Η Eleanor γράφει εκεί για το πώς η χαρά της καθημερινής ζωής μπορεί να υποχωρήσει μπροστά στην προσπάθεια να πετύχουμε έναν ακόμη στόχο.
Μπορείτε να επιλέξετε ένα κινητικό παιχνίδι για το παιδί με βάση το αν το ευχαριστιέται και αν επιστρέφει σε αυτό, όχι μόνο με βάση την υποσχόμενη απόδοση ή την υποτιθέμενη ανάπτυξη. Πρόκειται για μια πρακτική μεταφορά της ιδέας ότι ο ελεύθερος χρόνος δεν χρειάζεται να υπηρετεί έναν ακόμη στόχο. Η χαρά μπορεί να μην έρθει αμέσως και μπορεί να μοιάζει διαφορετική για τον καθένα.
Για έναν γονέα που μεγάλωσε με έμφαση στη θυσία, τη μελέτη ή την απόδοση, μπορεί να είναι δύσκολο να αντιληφθεί τον ελεύθερο χρόνο ως αξία από μόνο του. Έτσι, ακόμη και όταν επιλέγουμε μια κινητική δραστηριότητα, εύκολα ρωτάμε τι θα προσφέρει στο παιδί και αν «αξίζει». Δοκιμάστε δίπλα σε αυτές τις ερωτήσεις να αφήσετε χώρο και για την απλή: Το ευχαριστιέται;
Όταν ακόμη και ο ελεύθερος χρόνος πρέπει να χρησιμεύει σε κάτι
Η συγγραφέας της επιστολής περιγράφει πώς το οικογενειακό της περιβάλλον επηρέασε την άποψή της για την ξεκούραση. Είναι παιδί γονέων πρώτης γενιάς μεταναστών, που θυσίασαν πολλά για να μπορέσουν τα παιδιά τους να σπουδάσουν στο πανεπιστήμιο. Μεγάλωσε με μια ξεκάθαρη αντίληψη για τον δρόμο προς την επιτυχία· ακολούθησε κάποια από τα βήματά της, άλλα όχι. Αναφέρει επίσης έναν γάμο έξω από τη δική της φυλή και επαγγελματικές αποφάσεις στις οποίες βάρυνε η οικονομική σταθερότητα.
Ο ελεύθερος χρόνος, τον οποίο άλλοι άνθρωποι προφανώς απολαμβάνουν, της φαινόταν ωστόσο ακατανόητος. Τα χόμπι, τα ταξίδια ή οι ανακαινίσεις του σπιτιού της προκαλούσαν την ερώτηση για ποιον σκοπό υπάρχουν στην πραγματικότητα. Η ίδια αναρωτιέται αν αυτό σχετίζεται με μια παιδική ηλικία όπου η προσοχή συγκεντρωνόταν σε ακαδημαϊκά θέματα και οι δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου δεν είχαν πολύ χώρο. Τώρα, ως μητέρα, σκέφτεται πώς να δείξει στα παιδιά ότι η ζωή μπορεί να είναι ευχάριστη και χωρίς έναν επιπλέον σκοπό.
Αυτό δεν είναι μομφή προς τους γονείς ούτε ένας απλός οδηγός για το πώς να απαλλαγεί κανείς από τον μαθημένο τρόπο σκέψης. Είναι η ονομασία του γεγονότος ότι, όταν όλα πρέπει να «χρησιμεύουν σε κάτι», μπορεί να είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς τι πραγματικά αισθάνεται. Μια παρόμοια ερώτηση μπορείτε να θέσετε και όταν επιλέγετε μια δραστηριότητα για το παιδί σας: αποφασίζετε με βάση το ενδιαφέρον του ή κυρίως με βάση το αποτέλεσμα που θα έπρεπε να φέρει;
Πώς το μέσο μπορεί να γίνει αυτοσκοπός
Η Eleanor παρομοιάζει αυτή τη μετατόπιση με τη στραγγαλιστική συκιά: κάτι που ξεκίνησε ως μέσο για την επίτευξη ενός επιθυμητού στόχου μπορεί με τον καιρό να υπερβεί και να εκτοπίσει ακριβώς αυτό που υποτίθεται ότι υποστήριζε. Ένας άνθρωπος μπορεί να ξεκινήσει να εργάζεται ή να βγάζει χρήματα με την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής, αλλά σταδιακά να αφιερώσει σε αυτούς τους στόχους τόσο χρόνο και προσοχή, ώστε η ίδια η καλή ζωή να υποχωρήσει στο παρασκήνιο.
Σύμφωνα με την απάντηση, το ίδιο μπορεί να συμβεί και με τη σκληρή δουλειά. Οι γονείς της συγγραφέως στερήθηκαν πολλά και εργάστηκαν με την αρχική πρόθεση να δημιουργήσουν μια καλύτερη ζωή για την επόμενη γενιά. Οικογένειες μεταναστών μπορεί να εγκαταλείψουν τον τόπο και τους ανθρώπους που γνώριζαν και να εργαστούν σκληρά στη νέα χώρα, μερικές φορές σε πολλές δουλειές ή σε μια νέα γλώσσα. Το νόημα όμως αυτών των θυσιών δεν ήταν να λατρεύεται η θυσία καθαυτή. Έπρεπε να υπηρετεί το να ζουν καλύτερα τα παιδιά τους.
Αν η σκληρή δουλειά γίνει αυτοσκοπός, η αρχική πρόθεση μπορεί να χαθεί. Το ίδιο είναι χρήσιμο να το έχουμε κατά νου και για τη δραστηριότητα των παιδιών: το παιχνίδι με κίνηση δεν χρειάζεται να είναι άλλο ένα καθήκον που πρέπει να δικαιολογηθεί με ό,τι υποτίθεται ότι θα φέρει. Η χαρά δεν χρειάζεται να αποδείξει την αξία της με ένα ακόμη αποτέλεσμα.
Ξεκινήστε με την ερώτηση τι φέρνει χαρά
Αναζητώντας τη χαρά, η Eleanor συνιστά να μην ξεκινάτε με έναν κατάλογο δραστηριοτήτων που θα έπρεπε να λειτουργήσουν, ούτε με την ξένη αντίληψη για το πώς πρέπει να μοιάζει ο καλός ελεύθερος χρόνος. Πιο χρήσιμο είναι να παρατηρήσετε τη δική σας αντίδραση: τι σας προκαλεί χαρά; Η απάντηση μπορεί να μην έρθει αμέσως, ειδικά αν δεν έχετε θέσει αυτή την ερώτηση στον εαυτό σας για καιρό.
Η αναγνώριση των δικών σας συναισθημάτων μπορεί να πάρει λίγο χρόνο. Η Eleanor το παρομοιάζει με το να ξαναβρείτε τη σύνδεση με ένα μέρος του σώματος που δεν έχετε χρησιμοποιήσει για καιρό. Αν έχετε ξεσυνηθίσει να ρωτάτε αν κάτι σας ευχαριστεί, ίσως χρειαστεί να ρωτήσετε επανειλημμένα μέχρι να αντιληφθείτε καν την απάντηση.
Γι' αυτό μην περιμένετε από τον εαυτό σας ότι μια νέα δραστηριότητα θα φέρει αμέσως ενθουσιασμό ή πλήρη βύθιση στην παρούσα στιγμή. Η αρχή μπορεί να είναι μάλλον μια περίεργη δοκιμή: Πώς νιώθω με αυτό; Τι παρατηρώ στον εαυτό μου; Ακόμη κι αν η απάντηση δεν είναι ακόμη ξεκάθαρη, η ίδια η παρατήρηση είναι ένας τρόπος να επιστρέψετε σε αυτό που πραγματικά βιώνετε.
Η χαρά δεν χρειάζεται να μοιάζει ίδια για όλους
Στην απάντηση εμφανίζονται πολύ διαφορετικά παραδείγματα προσωπικής χαράς: κάποιος ταΐζει κοράκια, κάποιος χορεύει σε ντίσκο μουσική και κάποιος στεγνώνει αγριόχορτα. Δεν είναι προτάσεις που θα έπρεπε να ταιριάζουν σε όλους. Δείχνουν ότι η χαρά μπορεί να είναι συγκεκριμένη και προσωπική· δεν χρειάζεται να ταιριάζει στη γενική αντίληψη για το τι είναι ένα αξιόλογο χόμπι.
Όταν ένας άνθρωπος δημιουργεί περισσότερο χώρο για ευχαρίστηση, δημιουργεί και περισσότερο χώρο για τον εαυτό του: για τα δικά του συναισθήματα και αυτό που πραγματικά αγαπά. Το να επιβραδύνεις αρκετά ώστε να θέσεις στον εαυτό σου την ερώτηση τι πραγματικά νιώθεις, από μόνο του σημαίνει να δίνεις προσοχή στην παρούσα στιγμή.
Πώς να μεταφέρετε αυτή την ιδέα σε ένα κινητικό παιχνίδι για παιδιά
Αυτή η μεταφορά είναι μια πρακτική εφαρμογή της ιδέας της χαράς, όχι συμπέρασμα της πηγής για παιδικές δραστηριότητες. Κατά την επιλογή ενός κινητικού παιχνιδιού μπορείτε να εστιάσετε στο αν το παιδί απολαμβάνει τη δραστηριότητα και αν επιστρέφει σε αυτήν. Αντί για την ερώτηση τι απόδοση ή υποτιθέμενη ανάπτυξη υπόσχεται η δραστηριότητα, δοκιμάστε να παρατηρήσετε το ενδιαφέρον του για το ίδιο το παιχνίδι.
Αν κάτι δεν τραβήξει αμέσως το ενδιαφέρον του παιδιού, αυτό δεν σημαίνει αυτόματα ότι κάνατε κακή επιλογή. Η πηγή επισημαίνει ότι ακόμη και για έναν ενήλικα η χαρά και η βύθιση σε μια δραστηριότητα μπορεί να μην έρθουν αμέσως. Ταυτόχρονα, από αυτό δεν μπορεί να συναχθεί ότι το παιδί σίγουρα θα αγαπήσει τη δραστηριότητα αργότερα ή ότι ένα συγκεκριμένο παιχνίδι θα φέρει ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Αρκεί να παραμείνετε περίεργοι για το τι συμβαίνει τώρα.
Έτσι, κατά τη λήψη αποφάσεων μπορείτε να διαχωρίσετε δύο τύπους ερωτήσεων: τι υπόσχεται η δραστηριότητα και πώς αντιδρά το παιδί σε αυτήν. Η πρώτη ερώτηση αφορά το αναμενόμενο αποτέλεσμα· η δεύτερη την πραγματική του εμπειρία. Αν για εσάς είναι σημαντική η χαρά του παιχνιδιού, τότε η δεύτερη μπορεί να είναι ουσιαστική κατά την επιλογή.
Η συγγραφέας ρώτησε πώς να ζει κανείς περισσότερο στο παρόν, όταν από την παιδική ηλικία όλα έπρεπε να μετατραπούν σε κάποιο σκοπό. Η απάντηση της υπενθυμίζει ότι οι θυσίες των γονιών έπρεπε να οδηγούν σε μια καλύτερη ζωή, όχι στη συσσώρευση υποσχέσεων για τις ίδιες. Και εσείς μπορείτε, κατά τη διάρκεια μιας κινητικής δραστηριότητας, να αφήσετε για λίγο τον στόχο στην άκρη και να παρατηρήσετε αν το παιχνίδι είναι ευχάριστο στο παιδί. Το μέσο δεν πρέπει να εκτοπίσει αυτό για το οποίο έπρεπε να είναι χρήσιμο.
Βασικά σημεία
- Όταν επιλέγετε μια δραστηριότητα, προσέξτε αν το παιδί απολαμβάνει το ίδιο το παιχνίδι και αν επιστρέφει σε αυτό.
- Η υποσχόμενη απόδοση ή ανάπτυξη δεν είναι ο μόνος λόγος για να εντάξετε μια δραστηριότητα στο παιχνίδι.
- Αν η χαρά δεν εμφανιστεί αμέσως, μην υποθέσετε αυτόματα ότι κάνατε λάθος επιλογή.
- Η αντίληψη των δικών σας συναισθημάτων μπορεί να απαιτεί επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις και χρόνο.
Πρακτικές συμβουλές
- Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, κάντε μια απλή ερώτηση: απολαμβάνει το παιδί αυτή τη δραστηριότητα;
- Προσέξτε αν το παιδί επιστρέφει στη δραστηριότητα, αντί να αξιολογείτε την αξία της μόνο με βάση το υποσχόμενο αποτέλεσμα.
- Αν η δραστηριότητα δεν προκαλέσει άμεσο ενθουσιασμό, αφήστε χώρο για παρατήρηση χωρίς να περιμένετε ότι το ενδιαφέρον θα εμφανιστεί οπωσδήποτε.
